Prostatitis wordt beschouwd als de meest voorkomende reden voor mannen om een uroloog te bezoeken. Het probleem ligt niet in het ontstekingsproces zelf, maar in de gevolgen. Mannen zoeken laat hulp, waardoor de ziekte in het chronische stadium terechtkomt en complicaties veroorzaakt. Daarom moet u bij de eerste symptomen op tijd naar een specialist gaan. De arts zal onmiddellijk medicijnen voorschrijven, die in een kuur moeten worden uitgevoerd.
Wat is inbegrepen in de therapie
Medicamenteuze behandeling van prostatitis moet op een complexe manier worden uitgevoerd. Het hele schema omvat verschillende groepen medicijnen die helpen bij het omgaan met de ziekte en die op verschillende gebieden tegelijk inwerken. Het verloop van de behandeling bestaat uit 6 soorten medicijnen:
- Antibacteriële middelen.
- Hormonale medicijnen.
- Alfa-adrenerge blokkers.
- Spierverslappers.
- Rectale zetpillen.
- Producten die het immuunsysteem versterken.
Het is echter de moeite waard om te weten dat de medicamenteuze behandeling van prostatitis voor elke man anders is. Elke procedure wordt individueel geselecteerd door een uroloog. Het is ten strengste verboden om zelfmedicatie te gebruiken, omdat onwetendheid over medicijnen ernstige gezondheidsproblemen kan veroorzaken.
Behandeling met medicijnen
Als prostatitis bij mannen zonder symptomen optreedt, is antibacteriële therapie twijfelachtig. De duur van de behandeling moet minimaal een maand zijn, waarna deze met nog een maand moet worden verlengd. Als er geen effect is, kan de arts het regime veranderen en er antibiotica uit verwijderen. Ze worden vervangen door plantenextracten of alfablokkers.
Tijdens het empirische verloop van de behandeling worden fluorochinolonen voorgeschreven. Ze hebben een hoge biologische beschikbaarheid en snelle penetratie in het prostaatslijmvlies. Ze hebben ook het voordeel dat ze actief zijn tegen gramnegatieve organismen, chlamydia. Indicatoren na de behandeling van chronische prostatitis veranderen niet als we het over een specifiek medicijn hebben. Positieve resultaten kunnen alleen worden waargenomen na een geïntegreerde aanpak van de ziekte.
Het is raadzaam om antibacteriële geneesmiddelen te gebruiken ter preventie en behandeling van bacteriële ontstekingen.
Als er sprake is van herhaalde terugval, kan de arts de eerdere behandeling voor prostatitis voorschrijven met medicijnen die bacteriën kunnen vernietigen, maar de doseringen zijn meestal lager. Als antibacteriële medicijnen geen effect hebben, betekent dit dat ze verkeerd zijn gekozen of dat er bacteriën in het lichaam van mannen zijn die immuun zijn voor dit soort medicijnen.
Wanneer zijn antibiotica nodig?
Prostatitis treedt meestal om twee redenen op. In het eerste geval is dit de penetratie van schadelijke elementen, in het tweede geval een verstoring van de bloedstroom in de bekkenorganen. Antibiotica voor een ontstoken prostaat zijn vooral gunstig als de ziekte door bacteriën wordt veroorzaakt. Als er geen antibacteriële geneesmiddelen in het complexe regime zitten, zal het ontstekingsproces niet afnemen en zullen de symptomen blijven bestaan.
Het verloop van de tabletten voor elke man wordt individueel geselecteerd en een algemeen specifiek schema wordt berekend. In de acute fase van prostatitis kan het negeren van antibiotica tot complicaties leiden. In de regel hebben we het over adenoom en impotentie. Als de verstoorde flora niet wordt genormaliseerd, kan deze zich verspreiden naar organen van derden en pyelonefritis of blaasontsteking veroorzaken. Het blijkt dat prostatitis, die een man niet volledig heeft behandeld, niet alleen nierproblemen veroorzaakt, maar ook urolithiasis.
Het is de moeite waard om te weten dat medicijnen voor ontsteking van de prostaatklier noodzakelijk zijn; zonder hen zal de behandeling geen resultaat opleveren. Bovendien kan de ziekte pathologische processen in het bekken veroorzaken. Als een van de mannen vaak exacerbaties ervaart en zich niet tot een specialist wendt, loopt hij het risico in de toekomst met negatieve gevolgen te worden geconfronteerd.
Regels voor het voorschrijven van medicijnen
Geneesmiddelen worden onmiddellijk voorgeschreven nadat de man naar de uroloog komt en zijn probleem uitlegt. Dit geldt vooral voor de acute fase van het ontstekingsproces. Dit betekent dat de arts niet op tests wacht en onmiddellijk het noodzakelijke behandelingsregime voorschrijft. Voor de eerste paar dagen wordt het volgende schema geselecteerd:
- geneesmiddelen uit de macrolidegroep;
- aminoglycosiden;
- fluorochinolonen.
De meest effectieve therapie met medicijnen wordt geselecteerd na ontvangst van de testresultaten
Erytromycines worden minder vaak voorgeschreven omdat ze de bacteriën niet massaal kunnen vernietigen. Na het afnemen van de testen duurt het een aantal dagen voordat de uitslag naar een specialist wordt gebracht. Na ze te hebben bestudeerd, selecteert de arts een behandeling of schrijft hij een moderner en unieker medicijn voor. Dit geldt alleen voor ontstekingen, die in milde vorm voorkomen.
Er moet ook rekening worden gehouden met de leeftijd bij mannen. Zijn ziekten op het moment van onderzoek en allergieën zullen een indicator zijn voor het aanpassen van de behandelingskuur. Op zijn beurt moet de man de arts vertellen welke medicijnen hij onlangs heeft ingenomen of momenteel gebruikt. Het is vermeldenswaard dat als een man enkele dagen vóór prostatitis een antibioticakuur heeft gevolgd, er een groot risico bestaat dat soortgelijke medicijnen hem niet zullen helpen bij het behandelen van de ontstoken prostaat.
Naast het universele schema heeft de arts een 'regenachtige dagschema'. Het wordt gebruikt als er geen effect is van de voorgeschreven kuur. Zo'n schema heeft een sterk effect op het lichaam. Ze worden alleen voorgeschreven als conservatieve behandeling helemaal niet helpt. Herhaalde tests laten meestal een nuleffect zien.
Als er sterke antibiotica worden geïdentificeerd, is het raadzaam deze in injecties te gebruiken, en het is raadzaam om op dit moment in het ziekenhuis te zijn. Voor thuisbehandeling worden antibioticacapsules voor mannen geselecteerd, waarvan de dosering en het tijdstip zorgvuldig door de arts worden voorgeschreven. Uiteraard vereist de medicamenteuze behandeling van prostatitis de naleving van verschillende aanbevelingen. Geneesmiddelen moeten gedurende een bepaald aantal dagen worden ingenomen, meestal ongeveer 2 weken. Daarna wordt de antibiotica gestopt of iets verlengd.
Het gehele voorgeschreven schema moet tot het einde worden gevolgd. Wanneer de behandeling wordt onderbroken, begint zich een positieve ‘vlek’ te vormen, waardoor de infectie naar het chronische stadium zal overgaan. Er moeten 3 dagen verstrijken vanaf het begin van de behandeling tot het verdwijnen van de symptomen. Als de tekenen van prostatitis niet binnen de gestelde tijd verdwijnen, moet u onmiddellijk naar de arts gaan en het behandelingsregime herzien.
Na een adequate behandeling normaliseert de kwaliteit van leven van mannen merkbaar. Pijn en ongemak bij het urineren verdwijnen. Met universele therapie verdwijnen de symptomen praktisch niet. In de regel blijven pijnlijke spasmen (75%) en moeite met het legen van de blaas (70%) bestaan. Ejaculatie is voor 40% van de mannen ongemakkelijk. Als er geen immunomodulator in het regime zit, zal prostatitis weer terugkeren, dus de aanwezigheid ervan in de therapie is verplicht. Zonder dit staan de tekenen van de ziekte vrijwel stil.