Chronische prostatitis wordt beschouwd als een langdurig ontstekingsproces gelokaliseerd in de prostaatklier. In dit geval kan een man slechts een licht ongemak ervaren, dus hij raadpleegt niet altijd een arts. De pathologie heeft een code volgens ICD 10 – N41.1.
Vormen van prostatitis
De ziekte ontwikkelt zich bij onjuiste behandeling van de acute vorm of bij afwezigheid van enige therapie. Pathologie komt niet alleen voor bij ouderen, maar ook bij jongeren, wat wordt gedicteerd door een afname van fysieke activiteit. De morfologie en functionaliteit van het orgel zijn verstoord. De behandeling van chronische prostatitis moet beginnen zodra de eerste symptomen verschijnen. Anders zal de werking van de klier voor altijd verstoord zijn. De therapie hangt grotendeels af van wat het pathologische proces heeft veroorzaakt. De gepresenteerde ziekte kan in verschillende groepen worden verdeeld:
- Op oorzakelijke factor: infectieus; viraal; bacterieel; veroorzaakt door schimmel, mycoplasma; gonorroe; gemengd.
- Volgens de pathogenetische factor is chronische prostatitis van de volgende typen: hematogene (infectie komt de prostaatklier binnen vanuit een pathologische focus via het bloed); geïnfecteerd door contact (via de wanden van aangrenzende organen); lymfogeen (penetratie van ziekteverwekkers via lymfe).
Schade aan de prostaatklier kan stagneren (congestief). Het ontstaat als gevolg van een slechte uitstroom van prostaatafscheidingen. De vloeistof stagneert en er treedt een ontstekingsproces op. Als het probleem wordt veroorzaakt door verstopping van de orgaankanalen met concreties (stenen), dan kunnen we in dit geval praten over het berekende type pathologie. Chronische prostatitis kan ook bacterieel of abacterieel zijn. In het eerste geval is er noodzakelijkerwijs een ziekteverwekker aanwezig; de tweede vorm treedt op als gevolg van mechanische schade aan de klier of onder invloed van andere factoren, waaronder geen ziekteverwekkers. Het is de abacteriële variant die in 80% van de gevallen voorkomt.
Oorzaken en provocerende factoren
Voordat chronische prostatitis bij mannen wordt behandeld, moeten specialisten de oorzaak van hun optreden achterhalen. De volgende aandoeningen kunnen pathologie veroorzaken:
- seksueel overdraagbare infecties: chlamydia, ureaplasmose, herpes, gonokokken, schimmel;
- schending van de microcirculatie in weefsels en bloedcirculatie in de bekkenorganen;
- urologische pathologie;
- de aanwezigheid van infectieuze foci in het lichaam;
- aambeien, evenals chronische obstipatie;
- letsel aan de geslachtsorganen of het ruggenmerg;
- verzwakte immuniteit;
- tumorproces;
- hormonale onbalans, verstoring van de functionaliteit van het endocriene systeem;
- hartfalen;
- eerdere chirurgische ingreep, inclusief op de buikorganen.
Dit zijn de belangrijkste oorzaken van chronische prostatitis. Er zijn ook andere negatieve factoren die bijdragen aan de ontwikkeling van de ziekte:
- frequente algemene of lokale onderkoeling;
- inactieve manier van leven;
- langdurige onthouding van seksuele activiteit;
- frequente blootstelling aan stress, mentale en fysieke overbelasting;
- roken;
- alcoholmisbruik;
- voedingsfouten: frequente consumptie van vet voedsel;
- langdurig gebruik van medicijnen.
Alleen door de oorzaak vast te stellen, kunt u de juiste behandelingstactiek voor chronische prostatitis kiezen.
Symptomen van de ziekte
Het verloop van de chronische vorm van de ziekte is meestal verborgen. Dat wil zeggen, de symptomen lijken zwak, de man besteedt er zelden aandacht aan en herkent het probleem pas als het duidelijker wordt. Hij schaamt zich en is bang om naar een dokter te gaan. Het gebrek aan therapie zal echter tot ernstige complicaties leiden, dus een bezoek aan een specialist mag niet lang worden uitgesteld. Manifestaties zijn afhankelijk van welk stadium van chronische prostatitis bij een persoon wordt waargenomen. De volgende algemene symptomen van de ziekte kunnen worden geïdentificeerd:
- Ongemak en pijn, die kan uitstralen naar andere delen van het lichaam: benen, anus. Onaangename gevoelens zijn al meer dan 3 maanden aanwezig.
- Problemen met plassen. Ze worden veroorzaakt door het feit dat de vergrote prostaat druk uitoefent op het uitscheidingskanaal. In dit geval kan de biologische vloeistof niet volledig naar buiten komen. Dit leidt tot meer bezoeken aan het toilet 's nachts.
- Seksuele disfunctie. Erecties kunnen onregelmatig zijn en de ejaculatie kan voortijdig zijn. Tijdens geslachtsgemeenschap kan een man pijn voelen.
- Verhoogde prikkelbaarheid, opvliegend karakter, angst.
Ook wordt een man sneller fysiek moe, hij ontwikkelt apathie, die zich geleidelijk ontwikkelt tot een depressieve toestand. Exacerbatie van een chronisch proces wordt gekenmerkt door de volgende manifestaties:
- verhoogde intensiteit van pijn;
- branden in de urethra;
- verhoogde drang om naar het toilet te gaan;
- toegenomen zweten, trillen;
- intens ongemak in de onderbuik, het rectum en het perineum;
- een significante afname van seksuele activiteit;
- pijnsyndroom tijdens de ontlasting.
Er kunnen slechts 2-3 tekenen van prostatitis tegelijk optreden, dus een man heeft geen haast om onderzoek te ondergaan. Tegelijkertijd gaat het chronische proces van vernietiging in het weefsel door. Geleidelijk aan worden veranderingen in de prostaat onomkeerbaar en zal het niet langer mogelijk zijn om ze volledig kwijt te raken.
Diagnostische kenmerken
Behandeling van chronische prostatitis is alleen nodig na differentiële diagnose van de ziekte. Anders krijgt de patiënt medicijnen voorgeschreven die hem kunnen schaden. Tijdens het onderzoek worden de volgende methoden gebruikt:
- Microscopische analyse van afscheiding uit de urethra.
- Schrapen van het slijmvlies en het onderzoek ervan met behulp van polymerasekettingreactie.
- Microscopische en bacteriële analyse van prostaatsecreties.
- Bepaling van de immuunstatus.
- Transrectale echografie. Het belangrijkste echoteken van chronische prostatitis is een toename in de grootte en het volume van het orgaan, een verandering in de structuur en de aanwezigheid van pathologische neoplasmata. Een dergelijk onderzoek is echter gecontra-indiceerd bij aambeien, ontsteking van het rectum en kloven in de anus.
- MRI. De specialist maakt laag voor laag een opname van de prostaat. Alleen differentiële diagnose kan specialisten helpen de oorzaken van de ziekte te begrijpen, evenals de kenmerken van de ontwikkeling ervan.
Behandeling van pathologie
Behandeling van chronische prostatitis is geen proces van korte duur. Het wegwerken van de pathologie zal lang duren en complex zijn. Het schema omvat niet alleen medicijnen, maar ook fysiotherapeutische procedures en volksremedies. Veel patiënten hebben de hulp van een psycholoog nodig. Spabehandeling in gespecialiseerde instellingen is ook nuttig. Het zal niet mogelijk zijn om de ziekte volledig te elimineren als deze al een vergevorderd stadium heeft bereikt. Met medicamenteuze behandeling kunt u de symptomen snel verlichten en de oorzaak van de ziekte elimineren. Bovendien krijgt de patiënt medicijnen voorgeschreven die metabolische processen stimuleren. Om de kansen op herstel te vergroten heeft een mens naast medicijnen ook goede voeding nodig. Het dieet omvat de uitsluiting van vet en gekruid voedsel, ingeblikt voedsel, gerookt voedsel, snoep en kruiden. Het is beter om uw zoutinname te beperken. Alcohol en sigaretten zijn ten strengste verboden.
Niet-medicamenteuze behandeling
Naast medicijnen heeft de persoon fysiotherapie nodig. Het consolideert het positieve effect van de hoofdregeling. Een dergelijke behandeling beïnvloedt niet alleen de aangetaste weefsels, maar ook de bloedcirculatie en het metabolisme. De belangrijkste voorwaarde voor succesvolle therapie is het gebruik van verschillende technieken. De patiënt krijgt gewoonlijk de volgende procedures voorgeschreven:
- Elektroforese. Het stimuleert de regeneratieve eigenschappen van aangetaste weefsels en elimineert pijn. Dankzij de procedure dringen medicijnen dieper door en wordt de bloedstroom geactiveerd.
- Fonoforese.
- Laser therapie.
- Magneetbehandeling.
- Magnetrontherapie. Het heeft een regeneratief effect en verbetert de stofwisselingsprocessen. De zenuwgeleiding wordt hersteld.
- Echografie. Het heeft een uitgesproken ontstekingsremmend effect, helpt de seksuele functie te herstellen en verlicht pijn.
- Inductometrie.
- Instillatie in de urethra.
Modderbaden en therapeutische klysma's worden als niet minder nuttig beschouwd. Al deze procedures kunnen zowel als monotherapie als in combinatie met andere middelen worden gebruikt. Dankzij fysiotherapie is het mogelijk een blijvend positief effect te consolideren. Prostaatmassage wordt als populair beschouwd. Het elimineert stagnerende processen, verbetert de afvoer van prostaatsecreties en activeert de microcirculatie. Voor bacteriële vormen van pathologie wordt het vaker gebruikt. Er zijn echter bepaalde contra-indicaties voor gebruik: orgaankanker, adenoom of andere vorming, stenen in de kanalen, aambeien of kloven in de anus.
Volksrecepten
Als het pathologische proces chronisch wordt, is het noodzakelijk om een behandeling te ondergaan. Folkmedicijnen zullen helpen een stabiele remissie te bereiken. Maar ze moeten in een vroeg stadium van de ziekte worden gebruikt. De volgende recepten zijn effectief:
- Kalanchoë bladeren. Het is noodzakelijk om het sap uit de plant te persen en het met dezelfde hoeveelheid water te mengen. U moet een maand lang 100-150 ml per dag consumeren.
- Berendruif tinctuur. Je hebt gedroogd gras en wodka nodig in een verhouding van 1:10. Het mengsel moet 14 dagen in de koelkast trekken. Het geneesmiddel wordt tweemaal daags ingenomen, 15 druppels. De loop van de therapie duurt een maand.
- Perencompote.
- Peterseliesap en zaden. De ingrediënten kunnen aan voedsel worden toegevoegd.
- Bijenpollen. Je moet het mengen met water in een verhouding van 1:3. Het is de moeite waard om 1 glas per dag te drinken. Een behandeling op deze manier duurt 1 maand.
- Een mengsel van honing en pompoenpitten. Alle componenten worden in gelijke hoeveelheden ingenomen. Rol de resulterende slurry in ballen. Ze worden bewaard in de koelkast. De patiënt moet 2-3 stuks per dag eten. De loop van de therapie duurt 30 dagen.
- Rectale zetpillen op basis van propolis. Ze moeten minimaal een maand worden behandeld.
Chronische prostatitis kan thuis worden behandeld, maar de ziekte kan niet volledig worden genezen zonder tussenkomst van artsen. Bovendien zal een dergelijke therapie langer dan een jaar duren.
Chirurgische interventie
Chronische prostatitis is niet het einde of een doodvonnis. Het is belangrijk dat een man dit begrijpt. Maar als de therapie niet helemaal correct wordt uitgevoerd of als conservatieve methoden niet effectief zijn, zal de patiënt een chirurgische ingreep nodig hebben. Er zijn verschillende soorten operaties:
- Endoscopische transurethrale resectie. Het wordt uitgevoerd onder narcose en wordt als de veiligste optie beschouwd. Dankzij de procedure is het mogelijk om de druk van de prostaat op de urinewegen te verminderen. De herstelperiode duurt niet langer dan een week.
- Laserverwijdering van aangetast weefsel. Deze operatie is veilig en wordt gekenmerkt door de afwezigheid van bloedverlies.
- Prostatectomie. Het kan gedeeltelijk of volledig zijn. Tegelijkertijd proberen experts de erectiele functie van een persoon te behouden.
Voor chirurgische ingrepen moeten er bepaalde indicaties zijn: aanhoudende problemen met plassen, het risico op het ontwikkelen van een oncologisch proces, een significante afname van de kwaliteit van leven van de patiënt.
Mogelijke complicaties
Als de start van de therapie te laat was, kunnen de gevolgen niet worden vermeden. De volgende complicaties van chronische prostatitis worden onderscheiden:
- urethritis;
- impotentie of andere erectieproblemen;
- onvruchtbaarheid;
- moeite met urineren;
- verminderde ejaculaatvorming of de volledige afwezigheid ervan;
- blaasontsteking, nierschade;
- ontwikkeling van een kwaadaardig proces;
- verspreiding van het ontstekingsproces naar het gehele voortplantingssysteem;
- littekenvorming in prostaatweefsel, waarbij de getroffen gebieden de noodzakelijke functies niet kunnen uitvoeren.
Complicaties van chronische prostatitis kunnen niet altijd worden geëlimineerd, dus het is beter om het optreden ervan te voorkomen.
Prognose en preventie
De prognose hangt af van het stadium waarin de behandeling werd gestart en hoe effectief deze was. Chronische prostatitis is te genezen als de patiënt zich in de vroege stadia van zijn ontwikkeling aanmeldt. Anders zal het ontstekingsproces lang aanhouden en geleidelijk de levenskwaliteit van de man verslechteren. Mensen met deze diagnose worden niet toegelaten tot het leger. Het optreden van pathologie kan worden voorkomen. Om dit te doen, moet u de volgende preventieregels volgen:
- Negeer seksuele hygiëne niet.
- Probeer niet vaak van seksuele partner te wisselen.
- Behandel eventuele urogenitale ziekten tijdig.
- Normaliseer voeding en regelmaat van seksuele activiteit.
- Beweeg, beweeg meer.
- Vermijd het ontwikkelen van constipatie. Bovendien moet het legen van de blaas op tijd gebeuren.
- Vermijd onderkoeling en oververhitting van de geslachtsorganen.
- Vermijd stressvolle situaties, fysieke en mentale overbelasting.
Chronische prostatitis is een complexe ziekte die langdurige therapie vereist. Een man zal zijn diagnose moeten toegeven en ermee in het reine moeten komen. Alleen in dit geval kan hij van het probleem afkomen.